خلاق ترین و نوآورترین شتاب دهنده علمی و فناوری در ایران

درعصر حاضر، دولت ها، نهادها و شرکت های مختلف خصوصی و دولتی بیش از پیش به دنبال بهبود فضای کسب و کار و کمک به کسب و کارهای کوچک و متوسط هستند. از میان روش‏ های مختلفی که بدین منظور وجود دارد بهره‏ گیری از مدل یا برنامه شتاب‏دهی یکی از گزینه‏ هایی است که بسیاری از دولت‏ ها و نهادها در کشورهای مختلف به سراغ آن رفته‏ اند و بیش از پیش آن را پذیرفته‏ اند.

نوپا‌ها از یک ایده به وجود ‌می‌آیند و پس از آن جهت تحقق ایده مذکور تیم تشکیل می‏ گردد. این تیم باید تمامی توانایی‌های لازم برای به سرانجام رساندن ایده را داشته باشند. اولین گام تهیه محصول اولیه است و سپس تجاری‎‏سازی طرح است. تیم‌ها برای  استفاده از مشاوره فنی و کسب وکار، تسریع روند تجاری‏ سازی و تسهیل جذب سرمایه‏ گذار به شتاب‌دهنده‌ها مراجعه می‌کنند.

واژه شتابدهنده معنای گسترده ‏ای در فضای کسب و کارهای نوپا دارد. از آنجایی‏که شتابدهنده ‏ها هنوز روش نو و بدیعی در توسعه شرکت‏ های نوپا هستند این مدل در حال تحول بوده و این  به معنای آن است که تعریف دقیقی از آن وجود ندارد. با این حال، شتابدهنده‏ ها از مراکز رشد سنتی از جنبه‏ های متعددی متفاوت هستند. خصوصیات متمایزکننده این نوع از مراکز حمایتی کسب و کارها در مقایسه با دیگر مراکز حمایتی را می‏ توان در موارد زیر خلاصه نمود:

  • فرایند درخواستی که به روی همه باز است و معمولا رقابتی است.
  • تامین سرمایه اولیه معمولا در ازای دریافت سهام
  • تمرکز بر روی یک تیم شکل یافته و نه بر روی نوآوری
  • حمایت محدود زمانی، معمولا بین سه تا شش ماه، شامل رویدادهای برنامه‏ ریزی شده و مربی‏گری قوی
  • ارایه تیم‏ ها در یک روز خاص با حضور سرمایه‏ گذاران و رسانه‏ ها

باید توجه داشت که دیگر برنامه‏ ها یا نهادهای حمایتی مانند شبکه فرشتگان کسب و کار، رقابت‏ های کسب و کارها، فضاها/مکان‏ های همکاری، دوره های کارآفرینی، استارت‏ آپ ویکندها، برنامه های مربی‏گری، آموزشگاه‏ های فعالیت‏ های مخاطره ‏آمیز از شتاب‏دهنده‏ ها مجزا و متفاوت هستند هرچند ممکن است در برخی خصوصیات فوق با شتاب دهنده‏ ها مشترک باشند.